Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Στις 6 Απριλίου 1941, και ενώ ο όγκος του Ελληνικού Στρατού έγραφε σελίδες δόξας στη Βόρειο Ήπειρο, γερμανικές δυνάμεις προσέβαλαν τα οχυρά της Γραμμής Μεταξά. Η δυσμενής εξέλιξη για τα ελληνικά όπλα του αγώνα των οχυρών και η συνακόλουθη κατάληψη της Θεσσαλονίκης δεν άφηναν πολλά περιθώρια στην ελληνική πλευρά. Στη Σχολή οι πρωτοετείς Ευέλπιδες, από τις 16 Απριλίου, είχαν ζητήσει να σχηματίσουν σώμα και να λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις, αλλά απορρίφθηκε. Παρά τη διαταγή της Ανωτέρας Στρατιωτικής Διοίκησης Αθηνών για την ανάληψη αστυνομικών καθηκόντων, οι Ευέλπιδες αποφάσισαν να μεταβούν στην Κρήτη για να συνεχίσουν τον αγώνα. Το βράδυ της 23ης Απριλίου ολοκληρώθηκε η προετοιμασία τους, με την αρωγή των αξιωματικών τους, για τη μετάβασή τους στο Γύθειο. Στις 0300 της 24ης Απριλίου οι Ευέλπιδες αναχώρησαν και μετά από διήμερο ταξίδι έφθασαν στο Γύθειο, όπου εξασφαλίζοντας καΐκια διαπεραιώθηκαν στα Κύθηρα. Το βράδυ της 28ης Απριλίου απέπλευσαν από τα Κύθηρα και το πρωί της επομένης έφθασαν στο Κολυμπάρι Χανίων όπου στρατοπέδευσαν γύρω από τη Μονή Γωνιάς. Το Τάγμα Ευελπίδων συνέχισε την εκπαίδευσή του, με διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Πεζικού Λουκά Κίτσο.

Στις 20 Μαΐου, ημέρα της γερμανικής επίθεσης, οι Ευέλπιδες έλαβαν το βάπτισμα του πυρός, έχοντας εγκατασταθεί αμυντικά στη χερσόνησο Ροδοπού. Απέκρουσαν τις εφόδους των Γερμανών αλεξιπτωτιστών, αλλά το βράδυ της ίδιας ημέρας αναγκάστηκαν να συμπτυχθούν προς τα νότια λόγω των απωλειών και της έλλειψης πυρομαχικών. Ακολουθώντας δύσβατα ορεινά μονοπάτια και κάτω από την ασφυκτική πίεση της γερμανικής αεροπορίας, κινήθηκαν προς τα Χανιά. Στις 27 Μαΐου αποφασίστηκε η εκκένωση της νήσου και το στρατηγείο διέταξε τη Σχολή είτε να διαλυθεί είτε να παραδοθεί. Τελικά διαλύθηκε στις 29 Μαΐου και η σημαία της παραδόθηκε στη Μονή Γωνιάς, όπου παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της κατοχής. Σήμερα η σημαία φυλάσσεται σε ειδική προθήκη στο μουσείο της Σχολής.